Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Ameryki

 

WYGLĄD OGÓLNY: Boston terrier jest psem żywym, bardzo inteligentnym, o gładkiej szacie; krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim ogonie; harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym odcieniem) lub czarna z równo rozłożonymi białymi znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych okazów. Należy szczególnie zwracać uwagę na harmonijną budowę, wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia wobec innych cech.

 

Wymiary/ proporcje/ budowa. Ciężar ciała: podział według następujących klas: poniżej 15 funtów (6.8 kg); 15 funtów i poniżej 20 funtów (6,8 - 9,1 kg); 20 funtów do 25 funtów (9,1 - 11,4 kg). Długość kończyn musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej frapującą zwartą budowę. Boston terrier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego ani ordynarnego zwierzęcia. Kość i muskulatura muszą być proporcjonalne do masy i budowy ciała.

Wady: pies robiący wrażenie ciężkiego, klocowatego.

Piętno płci: przy porównaniu osobników obu płci jedyną widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk.

GŁOWA. Czaszka: graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek, policzki płaskie, czoło proste, stop dobrze zaznaczony. Wyraz idealnego boston terriera: żywy i sympatyczny. Usposobienie wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Jest to najistotniejsza cecha charakteryzująca tę rasę. Oczy: rozstawione szeroko, duże, okrągłe i ciemne. Oczy osadzone frontalnie, oglądane z przodu zewnętrzne kąciki są na linii policzków.

Wady dyskwalifikujące: oczy niebieskie lub częściowo niebieskie.

 

Uszy: małe, noszone prosto ku górze, naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy, osadzone możliwie blisko brzegu czaszki. Kufa: krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna do czaszki. Wolna od zmarszczek. Długość mniejsza niż szerokość lub głębokość - nie przekracza około jednej trzeciej długości czaszki.

Kufa od stopy do końca nosa równoległa do sklepienia czaszki.

 

Nos: czarny i szeroki, wyraźnie zaznaczona linia między nozdrzami.

Wady dyskwalifikujące: nos z różowymi plamami.

 

Szczęka i żuchwa: szeroka i kwadratowa. Zęby krótkie, równe. Zgryz cęgowy lub lekki przodozgryz przydają graniastości kufie. Wargi głęboko zachodzące, ale nie obwisłe, całkowicie zakrywają zęby przy zamkniętym pysku.

Duże wady: boczne skrzywienie żuchwy. Wady głowy: oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę. Ściśnięte lub szerokie nozdrza. Wymiary ucha nieproporcjonalne do wymiarów głowy.

Duże wady głowy: widoczne - w jakimkolwiek stopniu - język lub zęby przy zamkniętym pysku.

 

Szyja/linia grzbietu i tułów. Szyja: jej długość musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii, jest nieco łukowata, trzymająca głowę z wdziękiem i płynnie przechodząca w obręcz barkową.

Grzbiet: na tyle krótki, by podkreślać kwadratowy kształt sylwetki.

Linia grzbietu: grzbiet równy. Zad lekko zaokrąglony do nasady ogona,

Klatka piersiowa: głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi. Korpus powinien wyglądać na krótki.

 

Ogon: osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty i nie może być noszony powyżej linii poziomej (uwaga: preferowany ogon nic może być dłuższy niż jedna czwarta odległości od nasady do stawu skokowego).

Wady dyskwalifikujące: ogon obcięty.

Wady tułowia: ogon noszony wesoło.

Poważne wady tułowia: grzbiet karpiowaty, łękowaty, płaska klatka piersiowa.

 

Kończyny przednie

Łopatki: ustawione ukośnie ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód boston terriera.

Łokcie: nie odstają do wewnątrz ani na zewnątrz. Kończyny przednie: ustawione umiarkowanie szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu z krótkimi, mocnymi nadgarstkami. Szczątkowe palce można usuwać.

Łapy: małe, okrągłe i zwarte, nie skierowane ani na zewnątrz ani do wewnątrz, palce wysklepione, krótkie pazury.

Wady: kończyny zbyt lekkiej budowy, płaskie łapy.

 

Kończyny tylne:

Uda: mocne i dobrze umięśnione, ukątowane w kolanach i prawidłowo ustawione.

Stopa: krótka do palców, nie skierowana ani na zewnątrz ani do wewnątrz, z wyraźnym stawem skokowym.

Łapy: małe i zwarte, z krótkimi pazurami.

Wady: proste w kolanach.

Chód: chód boston terriera jest ruchem śmiałego, pewnie kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla wdzięk i siłę psa.

Błędy chodu: nie może być toczący, wsobny ani odsiebny. Błędne jest wysokie podciąganie kończyn przednich.

 

Szata: krótka, gładka, lśniąca, delikatna w strukturze. Maść i znaczenia: pręgowana, focza lub czarna z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga: definicja barwy foczej: wygląda jak czerń, jednak oglądana w słońcu lub jasnym świetle ma rudy odcień). Wady dyskwalifikujące: maść jednolita czarna, pręgowana lub focza bez wymaganych białych znaczeń. Szara lub wątrobiana. Wymagane znaczenia: biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.

 

Pożądane znaczenia: biała otoczka na kufie, regularna biała strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża, biała pierś, białe w części lub całości kończyny przednie, a kończyny tylne białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga: okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku „pożądanych znaczeń"). Pies z przewagą bieli na głowie lub tułowiu musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet by zrównoważyć te niedostatki.

 

Usposobienie: boston terrier jest psem przyjaznym i żywym. Rasa charakteryzuje się znakomitym usposobieniem i wysokim stopniem inteligencji - cechy te czynią z boston terriera niezrównanego towarzysza.

 

Podsumowanie: czysty w liniach, krótki tułów boston terriera oraz niespotykany, graniasty kształt głowy, szczęki i żuchwy, jak również frapujące białe znaczenia - czynią z boston terriera wybitnie eleganckiego, czarującego i charakterystycznego amerykańskiego psa.

 

Wady dyskwalifikujące: Oczy niebieskie lub ślad niebieskiej barwy. Nos z różowymi plamami. Ogon cięty. Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza bez wymaganych białych znaczeń. Maść szara lub wątrobiana.

 

Uwaga: samce powinny mieć dwa jądra normalnie wykształcone, całkowicie opuszczone do moszny.